Nomono 5 – browar Solipiwko

Przyszedł czas i na to piwo! Kolejne z serii, kolejne powstałe ze współpracy i kolejne Hazy… Dokładniej rzecz ujmując: Hazdy Double IPA – Nomono 5 z browaru Solipiwko.

Nomono vol. 4 – browar Solipiwko

Zaczęła się wiosna… przynajmniej w kalendarzu. Warto więc rozglądnąć się za odrobiną słońca! Jeśli nie ma go na niebie to może w piwie? Czy jest coś lepszego, w tym celu, niż Tropical Vermont IPA? 

Z tym Vermont IPA, to tak trochę dziwnie, bo niby styl jest, ale jeszcze oficjalnych wytycznych nie ma… w związku z tym, jest trochę tak „hulaj dusza, piekła nie ma!”. Jest moda – jest popyt – jest podaż. Tym razem wziąłem „na warsztat” Nomono vol. 4 z browaru SoliPiwko

Nomono 3 – browar Solipiwko

I przyszedł ten czas, czas na pierwszą degustację w 2017 roku. Wybór padł na piwo, na które miałem ochotę, jak tylko zobaczyłem je na sklepowych półkach! Styl niezwykle ciekawy (choć są tacy, którzy pewnie uważają, że udziwniany na siłę) – Rye Triple IPA – Żytnia Potrójna IPA… Gęsto, chmielowo, ciekawie – takie były moje oczekiwania… przyznać muszę, że się nie zawiodłem!

Nomono 3 z browaru Solipiwko!

Hop(e)less vol. 3 – o wolontariacie słów kilka + piwna degustacja

W chwili, w której oglądacie ten film, ja prawdopodobnie jestem na Przystanku Woodstock i pomagam dbać o bezpieczeństwo jego uczestników. W związku z tym naszła mnie pewna refleksja i własnie o niej chciałem wam opowiedzieć. Tym razem na tapecie temat wolontariatu i dwa zupełnie różne podejścia.
Na końcu (mniej więcej 13 minuta), piwna degustacja – Czarna Pitch z browaru Solipiwko

Nomono – browar Solipiwko

Dziś po raz kolejny do głosu dałem dojść mojemu patriotyzmowi. Piwo, które wybrałem, na tą degustację, uwarzone zostało w stylu o nieco zabawnym skrócie PIPA – Polish India Pale Ale. Jest to więc piwo z polskimi odmianami chmielu. Nomono – bo tak się nazywa, jest dziełem browaru Solipiwko i studia kreatywnego Nomono właśnie. Prócz polskiego chmielu, do piwa trafiła też skórka bergamotki (takie coś co dodaje się do herbaty Earl Grey). Czy polski chmiel jest aż tak słaby, że trzeba go dopełniać dodatkami?

Nomono - browar Solipiwko
Nomono – browar Solipiwko

 

Chmiele: Iunga, Marynka, Lubelski, Sybilla, Puławski

Słody: Pale Ale, karmelowy, pszeniczny

Dodatki: Skórka bergamotki

Ekstrakt: 14%

Alkohol: 6,1%

IBU: 88

 

Pierwsze co zwraca uwagę, to piękna etykietka! Wyraźne kolory i wszystko bardzo ładnie skomponowane… tylko czy ten byk ma coś wspólnego z Polską? Jest faktycznie kilka tradycyjnie polskich motywów, ale ogólnie… mogłoby być więcej… Co autor miał na myśli?

Samo piwo ma kolor jasnego bursztynu i jest mętne – niefiltrowane

Piana zbita, drobno pęcherzykowa, bardzo trwała.

W zapachu czuję nuty ziemiste i bergamotkę, a więc takie cytrusowe aromaty. Do tego dochodzą aromaty ziołowe, a po dłuższej chwili słodowe. To wszystko osłodzone zapachem miodu. Ciekawe jest to, że kojarzy mi się to z winogronami – takimi dojrzałymi białymi winogronami (sokiem winogronowym?).

Kiedy zostało już niewiele piwa w szklance, te ziemiste aromaty znacznie się wzmocniły.

Wysycenie średnie, do średnio wysokiego.

W smaku najpierw ziołowo, po kolejnych łykach czuć cytrusy, jest też trochę ziemiste. Goryczka jest intensywna, trochę ściągająca i zalegająca (co w połączeniu z tak wysokim wysyceniem sprawia wrażenie jakiegoś ciężaru na żołądku). Można wyczuć też smak słodu. Tutaj podobnie jak w zapachu, pierwsze moje skojarzenie to sok z białych winogron. Piwo jest rześkie i mimo swoich wad bardzo pijalne.

Ogólnie piwo całkiem przyzwoite. Nie jest może wybitne, ale też nie jest złe. Jeśli wybierałbym się na grilla i miał do wyboru piwa, które już piłem, to Nomono byłoby jednym z głównych kandydatów do zakupu! Nie jest może piwem degustacyjnym, które skrywałoby w sobie, nie wiadomo jakie tajemnice, ale jest porządnym piwem, wartym spróbowania.